Nicklaus North

Zondag rijden we door naar het Wilde Westen van Canada; hier inderdaad nog ruwe houthakkers en cowboys (in vol ornaat!). De dorpjes ademen de sfeer van de goudkoorts nog uit. In 110 Mile House (veel dorpjes zijn vernoemd naar het aantal mijlen dat ze verwijderd zijn op de trail vanaf Illooet (spreek uit illo-wet.) richting het goud…) zijn we precies op tijd voor de rodeo; we hebben in Dallas ooit ’n rodeo meegemaakt en geloven het deze keer wel (niet helemaal ‘ons ding’….) Nog maar net uit de kerstkaart weggereden zitten we in Illooet rond borreltijd in de korte broek aan de snel stromende Fraser River; in het zonnetje met krekels op de achtergrond. Terug in de zomer!
We zijn op weg naar Olympisch Whistler; niet alleen ’n befaamd skie-oord, maar ook ’n mooi gebied om te wandelen/fietsen en…. met 4 schitterende golfbanen. Nicklaus North stond meteen bovenaan op het verlanglijstje, maar werd ook weer snel geschrapt toen we de hoge greenfee’s zagen… We boekten (met korting) na 13.00 uur op ‘Big Sky’ in Pemberton.(bleek achteraf ’n prachtige baan!)


Terwijl we op onze afslagtijd wachten wandelen we nog maar ‘ns langs een bulderende rivier en dito waterval en bij de bakker drinken we koffie met de aller-aller-lekkerste ‘blackberry muffin’ ooit (’n aanrader voor ’n ieder die Pemberton aan zal doen!) Daar zien we in het plaatselijke sufferdje ’n prachtige aanbieding voor Nicklaus North; ’n zogenaamd “offer we can’t refuse” ($99 voor 18 holes + 2 gangen diner!) Morgen dus nog maar eens (en voor het laatst in Canada) de golfspullen uit de camper halen. (we kunnen ook hier vanaf de camping op de fiets naar de baan; zal op die chique club wel niet gebruikelijk zijn….)