Tuesday, January 21

pittige oliebolletjes...

Het vaste ochtendritueel bestaat uit heerlijke koffie gezet met ons Nespresso-reisapparaatje, het aansteken van de anti-muggen spiraal en flink insmeren met Deet. Al een paar maanden heerst er een Dengue epidemie op Guadeloupe dus we zijn op onze qui-vive; je kan een week flink lamlendig zijn met griepachtige symptomen. En hoewel we wel een paar muggetjes hebben gezien hebben we de tijgermug (de enige mug die het virus kan overdragen) nog niet gesignaleerd...Ik lees ook niet veel meer over het virus bij de verschillende Facebook-groepen. Volgens het dengue-dashboard  "zet de trend van een daling van verschillende indicatoren zich voort". Dat gaat de goede kant op dus... Er staat bovendien al een paar dagen een flinke bries en daar zijn de muggen over het algemeen niet erg blij mee!

Met een temperatuur overdag van rond de 28°C en 's nachts 23°C is dat een stuk prettiger dan de vochtige warmte in Thailand. Wel valt er zo nu en dan een korte pittige bui (soms een paar tellen) Het eiland ziet er dan ook prachtig groen en tropisch uit.

Hoewel we al door hadden dat de levensmiddelen erg duur zouden zijn was het de eerste keer dat we boodschappen gingen doen in één van de Franse supermarkten (ook hier de Super U, Leclerc, Carrefour) was het flink schrikken. Een literpak verse halfvolle melk kost hier ruim €5, en krop sla ook zoiets. Het motto is dus zoveel als mogelijk "koop alleen artikelen die niet ingevlogen hoeven te worden vanuit Metropolitaans Frankrijk". En daar doen we aan mee: geen peperdure wodka, maar de spotgoedkope rum, die hier in overvloed wordt geproduceerd. Het eiland staat dan ook bomvol met suikerriet! En in combonatie met de kant-en-klare gemengde vruchtensap maak je in een handomdraai een perfecte 'planteur'.

Overigens is de vlucht - met overstap in Parijs - prima verlopen; geen last van mist en dus geen geren maar rustig kunnen ontbijten in de lounges. Alleen in Parijs moesten alle toestellen ge-deiced worden en dat leverde uiteindelijk een half uurtje vertraging op. De crew was allervriendelijkst (hoezo hautain...?) en heeft (met een beetje hulp van een sterren-chef en 'n beroemde patissier) een heerlijke lunch en vlak voor aankomst een perfecte "snack" geserveerd. Ze waren ook flink scheutig met de champagne en andere alcoholische geneugten.

We zijn nu op Grande-Terre en toeren met onze Dacia Sandero ('n Roemeense auto, inmiddels Frans product en in elkaar gezet in Marokko...) heel wat heen en weer vanuit ons huis in Sainte-Anne. Alle afstanden zijn goed te overzien, maar door de kwaliteit en bochtigheid van de wegen en de drukke momenten zijn we toch soms iets langer onderweg dan gepland. Soms is het gewoon filerijden... Misschien teveel toeristen voor een betrekkelijk kleine archipel... Ook meestal razend druk in de supermarkten; en - naast de lokale bevolking - alleen maar Fransozen (wij hebben 1 Nederlands stel ontwaard en 4 Duisters gehoord, verder kijken ze raar op wanneer je geen Frans spreekt!. We denken dat dit deel van het eiland - met een aantal mooie stranden - het drukst is en denken dat het de komende weken iets rustiger zal zijn...

We zagen thuis een aantal mensen denken "wat moet je daar op dat eilandje doen die 6 weken?"; awel, er is een heleboel te doen op de eilanden! Leuke dorpjes, prachtige wandeling langs de kust (zie het fotoalbum: https://myalbum.com/album/ZCsgm5nqwZxS/). Mooie stranden en goeie snorkelplekken (nu door de wind en golfslag niet geweldig), het Nationale Park en de vulkaan op het andere eiland, de zeeschildpadden, walvissen en orka's, en het dorpje Deshaies (spreek uit Deshé) plus de noordkust. Ook is het carnaval al op 5 januari losgebarsten en duurt tot 5 maart. Dat is blijkbaar een feest dat je niet mag missen, dus daar hopen we 'n paar swingende optochten van mee te maken. (in de krant zagen we dat de eerste carnavals-moord al is gepleegd; bizar dat dat blijkbaar hoort bij het carnaval in Midden- en Zuid Amerika.)

Kortom, veel te doen.

En voor de mensen die niet begrepen waarom we geen golfstokken mee namen: sinds een week is de baan  blijkbaar (tijdelijk?) gesloten. Op een Antilliaanse nieuwssite lazen we dat de maaimachines waren versleten en dat er geen geld is voor vernieuwing. Voor de baan is sprake van een "hartstilstand en ademhalingsproblemen" zo schreven ze...Wellicht is het wachten op een investeerder. Overigens is de baan ook niet erg mooi noch uitdagend, dus goed besluit om de sets niet mee te nemen.


Ook voor deze reis de lokale gerechten en culinaire hoogtepunten opgezocht. De halve kreeft van de BBQ op het strand van Port-Louis was zeker een hoogtepunt, maar ook de bokit en agoulou (de één 'n gefrituurd broodje, d'ander gegrild), populair en bij elke foodtruck te koop. De bekendste hap in Guadeloupe zijn accras ; oliebolletjes gemaakt met gezouten kabeljauw, bosui, peterselie en Scotch Bonnet pepers. (dat laatste ingredient is één van de pittigste pepers ter wereld (tussen de 100.00 en 350.00 Scoville units) en wordt veel gebruikt in de Caraïbische keuken). Lekker dopen in sauce chien.

Er staat nog het één en ander op  m'n "to eat-list", zoals gerechten met zeeslakken, penssoep met groene bananen (Bébélé klinkt vriendelijker!?), crêpes met vis, allerlei toetjes en zoeternijen met kokos. En in de supermarkt ga ik onder andere op zoek naar een potje souskay testicules de boeuf  (https://deliceslocales.com/product/beef-testicles/?lang=en) om op je sandwich te smeren of door een groene salade te mengen....

No comments: