Kuifje in Guadeloupe...

 Na 2 weken rondtoeren op Grande-Terre zijn we afgelopen maandag  - via één van de 2 bruggen – overgestoken naar Basse-Terre. ’t Is tamelijk verwarrend met al die “Terres”…. Grand Terre is de rechter vleugel van de vlinder en de linker vleugel heet dus Basse-Terre (en dan te bedenken dat Basse Terre juist hoger is door de hoge bergketen en actieve vulkaan). De hoofdstad van het Frans overzees departement heet bovendien Basse-Terre, en de 2 eilanden die samen Les Saintes vormen heten Terre-de-Haute (waar wij momenteel logeren) en Terre-de Basse.

De Dacia Sandero is ‘n eenvoudig autootje maar heeft tot op heden geen problemen opgeleverd. Bij het ophalen van de auto hebben we wel veel extra foto’s van schades moeten maken om te kunnen bewijzen dat wij (tot op heden) geen schade hebben gereden. De huurprijs was overigens (voor dezelfde periode) ook nog ‘ns 2x  zo duur als de betere (meestal gloednieuwe) huurauto’s in Thailand. Daar komt nog ‘ns bij dat de je auto moet schoonmaken (de meeste auto’s zullen vol liggen met zand?!) voordat je ‘m inlevert, of €60 extra betaalt…Flinke monopolie op zo’n klein eilandje…. In Roemeense autootjes geen schermpje voor je navigatieapparaat; wel een ingenieuze constructie om je telefoon met de Waze-App vast te klemmen. Net echt!

net echt...

De benzineprijzen worden trouwens voor de nieuwe maand begint bepaald en de tarieven zijn dan de hele maand en bij alle pompen op de eilanden hetzelfde. Gelukkig geen gezeik om de goedkoopste benzine te gaan zoeken… We zagen onlangs lange rijen bij de benzinepompen; de prijs zal voor februari dus wel hoger worden. (was in januari €1,76)

Inmiddels staat de auto sinds maandag op het “vasteland” geparkeerd bij de haven van Trois Rivières en zijn we met een catamaran ferry overgevaren naar Les Saintes, 2 eilandjes onder het zuidelijkste puntje van Basse-Terre. Door de harde wind van de laatste dagen was de golfslag zeer onplezierig en was het uiteindelijk een helse tocht! Gelukkig duurt de oversteek maar 20 minuten… Na onze aankomst is de wind gaan liggen; aanstaande vrijdag varen we terug en voor die dag geeft Meteo de France helaas weer een windkracht 5 in de verwachting… Dan maar een wodkaatje voor vertrek!

de open pui en de Frangipani boom

De cottage die we geboekt hebben bij “Le Paradis des Rebelles” is onderdeel van een hoofdhuis en 2 kleine bijgebouwtjes. Het ligt prachtig op een heuvel op een paar minuten lopen naar de pier en het centrumpje. Het huisje is tiptop (behalve dat we geen voorpui hebben maar een 4-delige houten louvredeur met plankjes die wel dicht geduwd kunnen worden, maar niet helemaal muggen-dicht zijn… heel veel huizen hier hebben overigens een groot rolluik in plaats van de pui (zo ook het vorige huis in Sainte-Anne), maar met een klamboe, een airconditioner (die van 8 tot 8 aan mag!), een heel arsenaal aan spuitmiddelen met DEET en anti-muggen-spiralen weten we het probleem goed onder de knie kunnen houden.

En alles wordt goedgemaakt door het fenomenale uitzicht over “de derde mooiste baai van de wereld”! (naar verluid…). De hele dag varen de prachtigste 4-masters en ferry’s af en aan,  vooral ’s ochtends worden er massa’s dagjesgasten over het eilandje uitgespuwd. Het eerste dat ze doen - op dit autovrije eiland – is hun gereserveerde elektrische karretjes (buggies), scooters of fietsen ophalen en scheuren vervolgens naar alle hoogtepunten, stranden of restaurantjes. Aan het einde van de middag alles weer inleveren en terug naar Trois-Rivières. De heren- en dames influencers komen in grote getallen en haal je er – aan de hand van de bekende overdreven standjes – zo uit.

de boulanger heeft croissants en
baguettes als in Parijs!

We waren gewaarschuwd en waren – via de boulanger voor croissants en pains au chocolat – vroeg naar het piepkleine Plage de Pain-du -Sucre gewandeld (bijna een uur wandelen, klimmen en klauteren) en nog een mooi schaduwplekje kunnen bemachtigen. Heb daar werkelijk prachtig gesnorkeld met zelfs nog schitterend (levend!) koraal en waanzinnige vissen. Een hongerige pelikaan had door dat er enorme grote scholen met visjes rondzwommen; hij/zij dook van grote hoogte het water in en slobberde voortdurend visjes naar binnen. Leuk vermaak! Toen de massa kwam en er geen plaatsjes meer waren zijn we terug gewandeld.

Intussen zijn we aan het uitpuffen op ons terrasje en genieten van het uitzicht en het rondvliegen van de Antilliaanse kuifkolibrie rondom de Frangipani boom in de tuin. Gisteren vloog “Kuifje” door onze wijd open staande pui het huis in. Daar wordt je wel wat nerveus van, van zo’n fladderend mini-vogeltje; het beestje zit inmiddels weer rustig in de Frangipani! De bloem van deze boom is trouwens de nationale bloem van Thailand; zo zijn we toch weer even terug in Hua Hin…

Kuifje weer in de Frangipani boom!