Harry heeft vakantie!

Voordat we richting het noorden van Basse-Terre rijden eerst nog een paar keer snorkelen bij Plage de Petite Anse. Prachtige vissen en rotsformaties gezien; zou graag zelf foto’s gemaakt willen hebben, maar – hoewel de iPhone 15 waterdicht is –  vindt Paul het helaas geen goed idee met dat zoute water….Duh…. Dan maar foto’s gepikt van de website van het strandje: alle foto’s wel voorbij zien komen,  maar foto’s niet gemaakt!

voor deze prachtvis was ik nauwelijks 3 stappen de zee in...

Het plattegrondje op de website geeft duidelijk aan wat je waar zou moeten kunnen zien. Bij de “seagrass meadows “ zouden de zeeschildpadden moeten grazen en bij het koraal links en rechts tientallen verschillende soorten vissen. Op de schilpadden moeten we nog even wachten…

Op de avond voor vertrek komen de boer, boerin en hun 2 kinderen even afscheid nemen. Helaas spreken zij – net als bijna alle ander gastheren /-vrouwen niet of nauwelijks Engels, dus de gesprekken verlopen niet heel erg soepeltjes. Zij zijn de 9^e generatie boeren op Guadeloupe en dus niet een gevalletje “Ik vertrek”! Vroeger teelden hun voorouders – net als alle andere boeren – rietsuiker; het eiland leefde toen en nu nog van de rum… Nu hebben ze een volledig biologische boerderij met koeien en veel fruit en wat suikerriet “voor eigen gebruik”.

Hij heeft ’n paar mirakelbessen uit één van z’n boompjes meegenomen. Na het eten van de zoete bessen bindt één of andere molecuul zich aan je smaakpapillen waardoor alles zoet smaakt; tot 2 uur lang geen bittere  en zure smaken! Werkelijk een mirakel!

Ook neemt-ie een corossol mee uit z’n boomgaard. Later blijkt dat wij het ruim 20 cm grote exotische fruit zuurzak noemen. Zij zegt nog even tussen neus en lippen door dat de pitten toxisch zijn en dat je die beslist niet moet doorslikken. Ook lees ik dat bij gebruik de vrucht (die qua structuur wat lijkt op gekookte kabeljauw) ernstige neuropathie kan veroorzaken (zoals Parkinson), dus ik heb maar een heeeel klein hapje genomen om te proeven.

proeven met gevaar voor eigen leven...

De rit van Saint-Claude naar Deshaies [deshè] duurt maar anderhalf uur; daar kunnen we pas om 15:00 uur aankomen, dus we gaan op ons gemakje lunchen op het strand en uitgebreid proviand inslaan bij de Leclerc. Tijdens de reis naar Ti Plézi hadden we gauw door dat het hier bij de toeristische plekken weer razend druk is. (Ik had al ergens op Facebook gelezen dat mensen na een lange rit aan het einde van de ochtend aankwamen bij Malendure (reservaat van Jacques Cousteau) en geen parkeerplaats meer konden vinden ter plekke. Hupsakee, weer terug!)

Inmiddels hebben we ook door dat het de afgelopen en komende week schoolvakantie is in Frankrijk. Heel veel Fransozen gaan even een weekje naar een Caraïbisch eiland… Mais biensûr!

Als je vroeg op pad gaat heb je geen problemen met parkeren of een schaduwplekje te vinden op het strand. Er zijn hier (bijna) nergens ligbedden en parasols op de stranden. (alleen bij ’n paar hotels) Wel veel palmbomen en struiken en daar zet ik dan m’n opvouwbare stoeltje onder: wel eerst even checken of er geen kokosnoten boven je plekje hangen. Kan dodelijk zijn… (het stoeltje past uiteindelijk in een hoesje van 20 cm lang, dus gaat makkelijk in de koffer!)

Ti Plézi (Klein (van petit) Plezier) is een klein Airbnb huisje, 2 jaar geleden gebouwd door Pascal in de achtertuin van de familie. Hij was loodgieter en volgens mij nu voornamelijk “artistiek houtbewerker”. Voldoende dood hout achter het regenwoud op de heuvel. Het huisje heeft veel leuke accenten. Overigens is alleen de slaapkamer (met mooie klamboe gelukkig) annex badkamer afsluitbaar, de rest het zitgedeelte en de keuken is helemaal open. De wind heeft vrijspel (veel met de bezem in de weer dus, hahaha) en de insecten,  hagedissen en tropische vogeltjes vinden het ook leuk in ons Open Huis). Eigenlijk een chique tent met grote voortent 😉. En weer – de heel gebruikelijke bac à punch – om lekker af te koelen. (het is hier overigens meestal rondom de 28°C, dus overheerlijk qua temperatuur) Opnieuw uitzicht op de Caraïbische Zee  en een stukje van Plage de Grande Anse, het langste (1 kilometer) strand van Guadeloupe.

Louter 2 jaar zeer positieve reviews voor dit Airbnb huis. Totdat de huurders vóór ons in hun beoordeling melding maakt van…… ’n haan bij de buren. En hij zou al vanaf 01:00 ’s nachts kukelen; hij is zeker ingevlogen vanuit Frankrijk en heeft nu last van ‘n jetlag. Onze gastvrouw suggereerde dat de haan dood moest; waarop ik voorstelde om coq au vin van het k*tbeest te maken…. Bon plan!

Van mei tot en met oktober is Deshaies  ’n poosje Honoré voor de opnames van “Death in Paradise”. Al eerder geschreven geloof ik dat dat een grappige BBC politieserie; het speelt zich af op het fictieve Britse Caraïbische eiland Saint-Marie. In het dorp - dat uit niet meer dan 3 of 4 straten bestaat – staan een paar gebouwen die voor de opnames worden gebruikt; het politiegebouw is tussen de opnames in omgebouwd tot museumpje en alles is er zoals het bij de opnames wordt gebruikt. En het voortdurend spelende intromuziekje van de serie maakt het “levensecht”…! Het dorp wordt overspoeld door fans van het programma, en wat we zo horen wordt het over de hele wereld uitgezonden. Er komen cruises en toeristenbussen met “Death in Paradise” als thema.

En heel toevallig wordt vandaag (maandag 17 februari, 21:00 uur Nederlandse tijd) op BBC First (da’s inclusief ondertitels) deel 1 van serie 14 uitgezonden. Er komt een nieuwe Detective Inspector en de Commissioner komt met groot nieuws; spanning alom. (alle afleveringen worden later regelmatig uitgezonden)

Ondertussen hebben we begrepen dat Harry – de animatie Anolis hagedis – tijdens z’n reces bij ons onder de koelkast woont.

Harry heeft vakantie!