De volgende ochtend staan we om 10 uur op de ShadowGlen Golf Course – ’n kwartiertje rijden vanaf André – samen met 4 Koreanen te wachten tot de baan open gaat. Het heeft die nacht flink gevroren en de Texaanse Bram is erg streng wat betreft het openstellen van de baan.... En dan niet, zoals bij ons, in verband met de bescherming van het gras, maar in verband met de veiligheid van de spelers....! Er zijn een paar houten bruggetjes in de baan en ze zijn als de dood dat we met onze buggies in de slip raken op een brug (en wellicht de baan vervolgens aanklagen). Een uur later mogen we dan eindelijk (als eersten) afslaan en genieten van de baan, hoewel ons spel abominabel is! Onderweg vinden we zoveel (gloednieuwe) ballen dat we de kosten van het rondje er praktisch uit hebben. (Amerikanen zoeken blijkbaar nooit naar hun verdwenen ballen; ze liggen meestal zo voor het oprapen...)
’s Avonds komen Senay (de journaliste) en haar 10-jarige zoontje Hakan langs voor een ‘diner-party’, dus staan André en Marc ’s middags met een cocktail bij de hand een poos in de keuken om te “preppen”. (mocht Senay je bekend voorkomen op de foto’s; ze is vroeger – toen er nog omroepsters waren - een tijdje het gezicht geweest vande Tros)
Donderdag is weer ‘shopdag’ en rijden we van hot naar her door de stad, met als hoogtepunten de gloednieuwe wijk “the Domain”en de ‘Obama store’ in het centrum.
1 comment:
Hebben jullie lege koffers mee genomen, of helemaal geen één, en kopen jullie daar de koffers en komen met koffers vol terug naar ons koude landje. Ik hoop dat het daar warmer is dan bij ons.
Want jullie hadden het over nachtvorst.
Zijn er meer foto's op de side ik ga nu kijken.
Groetjes Loes.
Post a Comment