Wednesday, October 2

Het Transavia toestel waarmee we in 3 uur naar Tanger vliegen is één van de weinige vliegtuigen die landen op het vliegveld die dag. Paspoortcontrole dus fluitje van ’n cent en de koffers liggen rap op de band. En daar komt bij dat “Auto Union” ook nog een fijne meevaller heeft: in plaats van de geboekte Dacia krijgen we een gloednieuwe MG met  nog maar 4000 km op de teller en een enorme kofferbak, waar wel 4 koffers in passen. Het is altijd fijn als je geen bagage op de achterbak hoeft te leggen tijdens een tussenstop tijdens een lange rit of zoals we nu de auto niet mee kunnen nemen naar het tentenkamp in de Sahara en de auto (met bijna alle bagage) ergens in de middle of nowhere moeten achterlaten in de woestijn….

Tetouan; de eerste soukh en eerste moskee....

De eerste (tussen-)stop  in Tetouan is niet helemaal succesvol verlopen. Het bezoek aan de eerste souk van de reis was leuk en we zijn niet verdwaald in de medina. Ik kan me zo voorstellen dat dat makkelijk kan gebeuren met die kronkelige steegjes. Het probleem was dat de alcoholwinkel van de Carrefour dicht is op vrijdagmiddag…. Gelukkig hebben we op Airport Rotterdam 2 flessen jenever en rosé ingeslagen. Zo gaan we het wel halen tot Fez na de eerste bestemming in Chefchaouen 😊.

Daar aangekomen was duidelijk dat we het Aparthotel Dar Nowara  recht tegenover een grote moskee ligt. Dus 5 keer per dag de oproep tot gebed (de azaan); alleen de eerste van de dag (da’s momenteel rond half zes ’s ochtends) is minder prettig. Gelukkig is er een tijdsverschil van één uur, waardoor we voorlopig nog denken dat het dan half zeven is… We zijn sowieso een beetje van slag door een slecht geslapen nacht voor de vlucht; gaat altijd mis met een wekker op 4 uur! (trouwens, we hebben in Casablanca een Airbnb-appartement recht  tegenover de grootste moskee van Marokko (Hassan II biedt plaats aan 120.000 gelovigen!) Het is trouwens ook de enige moskee die toegankelijk is voor niet-moslims) Overigens is Dar Nowara een prima hotelletje gerund door 2 tandeloze oude mannetjes.

de overburen

Voor de wandeling in Chefchouaen zijn we in ieder geval vroeg genoeg; geen wachttijden bij de meest populaire locaties voor de influencers. En foto’s maken zonder Chinezen in beeld is nog geen enkel probleem. Leuke stadje en een gemoedelijke sfeer. Je kan er eten voor een habbekrats  (komt natuurlijk ook omdat je alleen bubbels (mineraalwater) drinkt). En bij de fancy restaurants – zoals de keten van Cafe Clock van een Britse kok (in Chefchaouen, Fez en Marrakesh) – betaal je wat meer maar dan eet je wel een hamburger van kamelenvlees. Je moet er vroeg zijn; we hebben een paar influencers bijna in tranen zien uitbreken toen bleek dat er geen plekje aan de rand van het balkon over was.

De eerste avond maakte ik kennis met de slakken meneer; een heel verhaal over zijn slakken en Meknes (250 km verderop) waar hij en zijn ouders wonen. De ‘babbouche’ stond hoog op mijn lijstje en was heerlijk. Ik kreeg een gerechtje met kikkererwten  om te proberen; ook al zo lekker!

babbouche

Ondertussen zijn we beland in Fez en logeren in een geweldig Airbnb huis: Dar Eva. Het laatste stuk van de steegjes is nauwelijks mans breed, maar als je eenmaal door de deur stapt weet je niet wat je ziet! 

Een huis met 3 slaap-/badkamers, allerlei andere bijzondere ruimtes en een geweldige daktuin waar we elke dag ontbijt krijgen geserveerd door de “gouvernante”. Loubna zorgt niet alleen voor het ontbijt en het opmaken van de bedden maar heeft er ook voor gezorgd dat de poes - die gisteren het huis in glipte en voor veel consternatie (Paul is allergisch voor poezen) heeft gezorgd – het huis weer uit is. Dat was nog een heel gedoe met al die kamers en verdiepingen. Ze zegt dat-ie weg is; wij zijn nog niet overtuigd…. Zie voor alle foto’s: https://myalbum.com/album/eE3yfPY3wb2p/ .

Dar Eva

Ook in Fez is het soms lastig om de goede weg te vinden en om het extra moeilijk te maken wordt je door klojo’s verteld dat je verkeerd gaat. Lastig om ze van je af te schudden! Het makkelijkste en leukste is om je neus achterna te lopen; zo werden we bijvoorbeeld door muziek gelokt naar – wat later bleek – een doopfeestje op een klein pleintje met een groot gezelschap feestvierders. Vrolijke muziek en alle familieleden gaan op de foto met de ouders en de boreling en een enorme ram die door een paar gasten in de houdgreep wordt gehouden. Nadat iedereen was vastgelegd op de foto’s werd de ram op zijn rug gelegd en werd op vakkundige(?) wijze zijn strot doorgesneden…. Op het moment suprême heb ik mijn hoofd even omgedraaid. Alle andere gasten in feestkledij hebben het gebeuren op hun mobiele telefoon vastgelegd.

doopfeestje

Ondertussen is de temperatuur flink opgelopen. De komende dagen zal het boven de 35°C zijn. Hoe dat vanaf aanstaande vrijdag in de woestijn zal zijn zullen we wel zien. Ze zeggen dat het ’s nachts lekker zal afkoelen. Da’s wel zo fijn in zo’n tent! Ondanks dat het 'luxury camping' heet hebben de tenten volgens mij geen airconditioners... https://tassililuxurydesertcamp.com/

We zijn overigens erg blij met ons gloednieuwe reis-Nespresso-machientje. Niet alle geboekte hotels/Airbnb -huizen zijn voorzien van een Nespresso apparaat, dus dit was een goeie aankoop. En hij staat ook zo leuk tussen al die tajines…. Wel fijn dat we een flinke hoeveelheid cups in de koffers hebben gemikt; ze kosten hier over het algemeen het dubbele… (kan de dubbele kosten van de alcoholica een beetje goedmaken 😉)

In Fez was de “La Cave” (de Gall & Gall van de Carrefour) wel open, dus we hebben flink kunnen foerageren. Echt feest was het niet: een fles wodka kost hier €40 in plaats van de €18 in Nederland…

 

Nespresso apparaatje van Koffiemaatje

.....VERS VAN DE PERS -------VERS VAN DE PERS -----VERS VAN DE PERS.........

De gouvernante maakt niet alleen ons ontbijt klaar en doet niet alleen al het onderhoud aan het huis, maar ze staat ook binnen 2 minuten naast ons bij de ATM in de grote shopping mall van Fez (Bojr Fez). Dat k*t apparaat heeft vanmiddag onze kaart ingeslikt en hij is met geen mogelijkheid weer naar buiten te krijgen; ik bel haar om hulp bij het telefonisch vertalen van het één en ander. Maar als een ware James Bond scheurde ze achterop de motor van haar man dwars door Fez naar de shopping mall. Ze vindt uit dat als we naar het hoofdkantoor van de bank zullen gaan dat we dan de kaart volgende week kunnen komen ophalen. Duh! We hebben 'm afgeschreven en leeggehaald (het was een 'debit-card') dus de schade is gelukkig beperkt. Wel weer even een heel gedoe!

1 comment:

Anonymous said...

Leuk om te lezen!